Abdalın Arkadaşlığı Yol Görününceye Kadardır ile ilgili Kompozisyon

Merhaba Öğrenciler, bu yazımızda toplum hayatının temel taşlarından biri olan ve sık sık örneklerini gördüğümüz “Abdalın Arkadaşlığı Yol Görününceye Kadardır Atasözü” kavramı ile ilgili bir kompozisyon örneği yazacağız. Bu kompozisyonda Giriş, Gelişme ve Sonuç bölümleri işaretlenmiştir.

Başlık: Abdalın Arkadaşlığı Yol Görününceye Kadardır

Giriş:
Gerçek dostluk, zor günlerde belli olur. Bazı insanlar vardır ki yalnızca işine yaradığı sürece yanımızda olurlar. Fakat işler yoluna girdiğinde ya da artık bir çıkarı kalmadığında bizi bırakıp giderler. Atalarımız bu durumu “Abdalın arkadaşlığı yol görününceye kadardır” atasözüyle anlatmıştır. Bu söz, çıkarcı dostlukların kalıcı olmayacağını ifade eder.

Gelişme:
Yolda yürüyen bir abdal, yanında birini bulduğunda mutlu olur. Ancak yol görünür görünmez, yani ihtiyacı kalmayınca arkadaşlığını bırakır. Günlük hayatımızda da böyle insanlarla karşılaşırız. Bazı kişiler sıkıntıdayken bize yaklaşır, işlerini görür görmez bizden uzaklaşırlar. Oysa gerçek dost, sadece iyi günde değil, zor günde de yanımızda olandır.

Örneğin, derslerde başarılı olduğumuzda yanımıza gelen ama başarısızlık yaşadığımızda bizi yalnız bırakan bir arkadaş, gerçek dost değildir. Aynı şekilde, oyun oynarken yanımızda olan ama işimiz olduğunda bizi aramayan bir arkadaş da samimi değildir. Bu atasözü bize, dostluklarda samimiyetin ve vefanın önemini öğretir.

Sonuç:
“Abdalın arkadaşlığı yol görününceye kadardır” atasözü, çıkar için kurulan dostlukların uzun sürmeyeceğini gösterir. Bizler, zor zamanda yanımızda olan, bizi gerçekten seven insanlarla dostluk kurmalıyız. Çünkü gerçek arkadaşlık menfaat değil, sevgi ve sadakat üzerine kuruludur.